https://banafshabi.blogfa.com fa blogfa.com Sun, 01 Feb 2026 18:15:38 +1100 https://banafshabi.blogfa.com/post/269 روزهاست که اخوان در سرم می خواند و ساکت نمی شود .... من آن کالام را دریا فرو برده گله ام را گرگ ها خورده من آن آواره ی این دشت بی فرسنگ من آن شهر اسیرم، ساکنانش سنگ کجایی ای حریق؟ ای سیل؟ ای آوار؟ ببخشا گر غبارآلود راه و شوخگینم غار... درخشان چشمه پیش چشم من خوشید... فروزان آتشم را باد خاموشید فکندم ریگها را یک به یک در چاه همه امشاسپندان را به نام آواز دادم لیک به جای آب دود از چاه سر بر کرد گفتی دیو می گفت : آه مگر دیگر فروغ ایزدی آذر مقدس نیست؟ مگر آن Sun, 01 Feb 2026 18:15:38 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/269 https://banafshabi.blogfa.com/post/268 می توانی زیبایی همه ی شب های چله باشی. صبور و محکم به اصالت زنان شاهنامه. زیبا و فاخر شبیه غزل های حافظ. می شود هزاران بار قربان صدقه طریقه زندگی کردنت، آداب حرف زدنت و اسلوب رفتارت رفت. قشنگ ترین مامان بزرگ ممکن. ادامه ی تو بودن می تواند روشن ترین بخش زندگی یک زن باشد. برای مادربزرگ قشنگم که ذرات زمین و زمان به برکت نفس های زندگی بخشش در صلحند. 30 آذر 404 Sun, 21 Dec 2025 17:10:46 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/268 https://banafshabi.blogfa.com/post/267 شاید باید از این خان می گذشتم. شاید باید این دردها رو می چشیدم و تجربه می کردم. و زندگی چیزی جز رنج هست مگر؟ شاید نیاز بوده این غرور و منیت پوزه اش به خاک مالیده شود. این فخرفروشی در معلمی. شاید باید جایی سرم محکم به سنگ کوبیده می‌شده. نمی دونم... دردهای عجیبی و تجربه کردم. احساسات غریب و متناقضی و شادم که هنوز نفس می کشم. شاید سال بعد. سالها بعد از این همه جنون و جسارت متعجب بشم و حیرت کنم. با خودم بگم اون روزها چه احساسی داشتی و دقیقا به چی فکر می کردی؟ Sat, 18 Oct 2025 17:36:55 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/267 https://banafshabi.blogfa.com/post/266 به شدت دلم می خواهد باد باشم. از کسوت این آلیسی که گیج و خسته در سرزمین عجایب راهش را گم کرده و زمین گیر شده در بیایم... به خانه ام برگردم. فقط بوزم. لای شاخه های پیچان تاک های کنار جاده. لای شاخه های آویزان بیدهای مجنون و جایی کنار راهی نسیم ملایمی باشم و روی آسمان دراز بکشم. به شدت خسته شده ام از این سرزمین عجایب و تجربه هایش و دلم می خواهد فرار کنم.... 15 مهر. مدرسه تیزهوشان Wed, 08 Oct 2025 06:12:46 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/266 https://banafshabi.blogfa.com/post/265 شاید سفر چاره باشد. درمان. شاید با سفر فراموش کردم و اهلی شدم و همه زخم های این چند روزه کم رنگ شد و فراموش. شاید به تقدیر خدا ایمان آوردم... شاید کمتر خودم را سرزنش و قضاوت کردم. شاید راحت تر زندگی را گرفتم که راحت تر بگذرد... دلم جنگل پاییز می خواهد. دریای باران. دلم مادرم را می خواهد کنار ساحل هنگام طلوع خورشید. فقط همین ها از زندگی . ٩ مهر 🌹🌹🌹 هفته سختی پیش رو خواهم داشت. نگران درس های فنون. Sat, 04 Oct 2025 18:12:31 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/265 https://banafshabi.blogfa.com/post/264 زن دیوانه ای درونم زندگی می کند. زن دیوانه ای که به شدت وسواسی است. ظریف و حساس روی دقایق و ثانیه ها. زمان قرارها و جلسات و کلاس ها. شاید جزو معدود معلم ها و مدرس هایی که همیشه قبل از مخاطبین سر کلاس هایش حاضر می شود. مدام فکر می کند به عواقب اتفاقات از همه ی زوایای ممکن فکر بشر. مدام خودش را جای دیگران می گذارد تا بتواند احساسشان را درک کند. حس شهودش فوق‌العاده قوی است. از اوایل تیر ماه بود که شهودش وعده داده بود به آرامش و درونش صلح برقرار بود اما... Tue, 16 Sep 2025 19:37:00 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/264 https://banafshabi.blogfa.com/post/263 این روزها دوباره خودم را بادبادکی حس می کنم که نخش دست نیرویی ماورایی است. نیرویی که بیرون از خواست و علم من سبکسرانه می خندد و به سمتی که نمی دانم می دود و نخم را می کشد. حس سبکی بلاتکلیف خوشایندی است بادبادک دستی نامرئی بودن. 17/6/98 نمی دانم چرا به اندازه گذشته صبور نیستم. این را مدتی است فهمیده ام. صبر و توانم برای تحمل زندگی کم شده است. یادم است هرسال با آشفتگی نگران تعیین جای مدرسه بودم و هیچ وقت جای بدی نرفتم. Tue, 15 Jul 2025 14:19:31 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/263 https://banafshabi.blogfa.com/post/262 شروع به ورزش کرده ام با آوین. بعد از یک سال دوباره صدای مژی جون در خانه می پیچد و بساط دمبل و کش و بطری آب و... پهن می شود. با دخترها همراه عزیز و عمه فاطمه بچه‌ها شب عاشورا مسجد رفته ایم. حلیم گرفته ایم و با ذوق و هيجان به خانه آمده ایم. آوین با برق چشمانش می گوید مامان جون ممنونم که منو آوردی مسجد خیلی خوش گذشت... حکایت ظهر عاشورا هم همین است. با دیس حلوای نذری مامان در گرمای تموز. پرچم هیات روستا و دسته های سینه زنی را نگاه می کنم. Sun, 06 Jul 2025 20:48:55 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/262 https://banafshabi.blogfa.com/post/261 کمی مانده... این روزهای عجیب هم تمام می شوند. و می دانم که روزی دلتنگشان خواهم شد. دلم برای مامان سوخت که خسته و کلافه و ناامید بود از امیر... دلم برای عجز مادرم خیلی سوخت. برای ناامیدی اش وقتی گفت چه بچه هایی تربیت کردم... دلمه پیچیده ام. موهایم را رنگ زده ام و کتمان نمی کنم که لای همه لحظه هایم ثانیه ای حس غربت و استیصال مامان... مامان بزرگ و همه دوست داشتنی های رو به زوالم از سرم بیرون نرفته است. Sat, 17 May 2025 19:03:58 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/261 https://banafshabi.blogfa.com/post/260 ساعت های پایانی این سالند.باد صبا هی ساعت های باقی مانده را بالای صفحه گوشی یادآوری می کند. صدای ترقه و انفجار هنوز از کوچه می آید. به دوستی فکر می کنم. به خودم که در آستانه چهل سالگی مصمم شدم کس دیگری باشم. به آوا که دنبال آرامش و عشق و احساس های رنگی میان آدم ها در قالب دوست می گردد. وقتی دست کوچک ظریف 12 ساله اش را محکم گرفته ام لای شلوغی بازار دست فروش های بجنورد، سعی می کنم از تجربه هایم برایش بگویم. Fri, 28 Mar 2025 22:45:00 +1100 banafshabi banafshabi.blogfa.com/post/260