بیش از اینها می توان خاموش ماند
" شهدا: انسانهاي بزرگي كه جانشان را فدا كردند و جاودانه شدند. " گچ لاي انگشتانم مانده. بچه ها مي گن خانم بياين كنار... اين روزها دست و دلم مي لرزد وقتي به عظمت دل كندن تو فكر مي كنم. به عظمت رفتنت، انتخابت. اين روزها عجيب به تو و بزرگي روحت فكر مي كنم... سلسله به هم پيوسته اين نگراني ها اسمش مي شود زندگي. اين را چند وقت است فهميده ام. اين جزو شعور هاي حاصل سي سالگي است. شايد اين نگراني ها تنها لحظه مرگ تمام مي شود و شايد بيشترش شروع مي شود. زياد به آن لحظه فكر مي كنم. سعي كرده ام خودم را آماده كنم. چيزي من را به دنياي ديگري پيوند مي دهد و مجابم مي كند مشتاقانه منتظرش باشم. شايد تخيل قوي ام در تجسم ناديده ها و ناشناخته ها شايد شوق ديدار .... خدا.... خدايي كه اين روزها عميقتر ازش با دانش آموزان پايه ششم دبستان پسرانه ياسين حرف مي زنم. وقتي سوره حمد را برايشان تحليل مي كنم مثل نقد ادبي شعرهاي سنايي كلاس دكتر زرقاني با ديدگاه زيبايي شناسانه و ... حتي اسم نوع نقد ها يادم نمانده... فقط نوع نگاهي كه دكتر محمدي به من هديه داد يادم مانده... نگاه به ارزش كلمه ها. اهميت كلمه ها و بارهاي متفاوت معنايي كه كلمات دارند... آن مرد عجيب كه بوي درياي خليج فارس مي داد با لهجه شيرينش با حركات خاصش به من فهماند كه به كلمه ها جور ديگري نگاه كنم... و من اين روزها تلاش مي كنم نوع نگاه كردن را به آنها ياد بدهم. *** يك اتفاق هايي افتاده اند... دنيا به سمت روزهاي بدي مي رود... روزهاي بدتري وقتي يك عده وحشي به انسانها حمله مي كنند و همه را مي كشند... ژن قوي شده قابيلند كه در طول تاريخ بارها آمده و هي قوي تر شده با فوت شيطان و شيطانك ها... درونم آشوب مي شود . شبيه مويه هاي قبرستان... *** توي هوا مي چرخي دور سرم حالا كه باز محرم شده و اسم "حسين" سر زبانهاست از جنون اين دوست داشتن كم نشده از جنون اين ماه فقط به روي دلم نمي آورم و كلمه هايم را آه مي كنم و فوت مي كنم توي هوا اين آه ها توي هوا مي ماند و توي تاريخ ثبت مي شود مثل همان روز واقعه. خوب مي دانم
| Design By : Mihantheme |
